Terras om paella te eten

Hoe laat kun je het beste paella eten?

Heb jij je ook wel eens afgevraagd hoe laat je het beste paella kunt gaan eten in Spanje? En waardoor het komt dat het ene moment iedereen aan de paella zit en het op een ander moment niet te krijgen is?

Wat veel mensen niet weten is dat paella een gerecht is dat tijdens de lunch gegeten wordt. ‘s Avonds is het vaak niet meer te krijgen of zijn de paella restaurants zelfs helemaal gesloten.

Wellicht dat het volgende verhaal je enigszins bekend voorkomt.


UK Flag Icon for Paella-info.com English Version – This is the best time to eat paella


Lekker rustig aan, we hebben vakantie

Na een heerlijke avond op het terras of in de kroeg heb je lekker je roes uitgeslapen. Nadat je met een lichte kater wakker geworden bent is het tijd om rustig op te staan, te gaan douchen en je aan te kleden. Het ontbijt in het hotel is over een half uur alweer afgelopen en je moet toch wat eten.

Uitgebreid ontbijten

Eenmaal in de ontbijtzaal komt de geur van verse afbakbroodjes, bacon en koffie je al tegemoet. De hoogste tijd om een lekker uitgebreid ontbijt naar binnen te werken. Je hebt er immers voor betaald en wil straks op het strand niet meteen weer honger krijgen.

Als het dienblad en het ontbijt afgeruimd wordt, vraagt de serveerster netjes vraagt of je zou willen vertrekken. Geen probleem, het wordt zo langzamerhand ook wel eens tijd om de strandspullen bij elkaar te gaan zoeken. Het is immers al twaalf uur geweest.

Op naar het strand!

Met je luchtbed en strandtas onder je arm sjok je even later richting stand. Onderweg loop je wederom langs dat leuke restaurant op de boulevard en, net als gisteren, zit het hele terras vol met Spanjaarden. Langzaam maar zeker verschijnen de eerste voorgerechten en de eerste paellas op tafel. Voorzien van een heerlijke geur. “Dat moeten we deze vakantie ook echt een keer gaan doen. Het ziet er zo lekker uit en we zijn immers niet voor niks in Spanje.”

Geen haar op je hoofd die er echter aan denkt om nu al aan de paella te gaan. De eieren met spek zijn net achter de kiezen en voorlopig moet je niet aan eten denken. Eerst die kater er maar een uitzweten op het strand. “We gaan daar wel een keertje ‘s avonds paella eten.”

De desillusie

Enkele dagen later wordt het tijd om de daad bij het woord te voegen. Je hebt besloten om vandaag op tijd van het strand af te gaan en gezellig paella te gaan eten bij dat leuke restaurant met al die Spanjaarden.

“Hoe laat zullen we paella gaan eten? Om een uur of zeven is wel prima toch?”

Hongerig op weg naar het restaurant

Even voor zevenen verzamelt het gezelschap zich, netjes gewassen en aangekleed, bij het zwembad van het hotel. De hoogste tijd om te gaan eten, we barsten van de honger. Op naar het restaurant dus!

Eenmaal op de boulevard aangekomen valt het op dat het nog steeds hartstikke druk is op het strand. “Zo laat nog? Hoeven die mensen soms niet te eten?”

Niet veel later kom je bij het restaurant en wat schetst je verbazing? Er is helemaal niemand! Alleen een ober die de tafels aan het dekken is en de stoelen weer recht aan de tafels zet.

Met handen en voeten vraag je of je mag gaan zitten. De ober zegt dat dit prima is en vraagt wat je wilt drinken.

Even later komt hij met een grote kan sangria, enkele pullen bier en een paar blikjes cola aanlopen. Hij zet de drankjes netjes op tafel en maakt zich daarna weer uit de voeten om verder te gaan met het klaarzetten van de tafels.

“En de menukaart dan? Krijgen we die niet?”

Onbegrip en irritaties nemen toe

Een paar minuten wacht je nog af, maar aangezien de ober totaal geen aanstalten maakt om ook maar iets wat op een menukaart lijkt te pakken, ga je het hem zelf maar vragen.

Nogal verbaast kijkt de ober je vervolgens aan? Niet omdat hij niet begrijpt wat je bedoelt, maar vooral omdat je om half acht ‘s avonds de menukaart wilt hebben. Het duurt nog minstens een uur voordat de keuken open gaat…

Door het onbegrip en de honger die steeds meer op begint te spelen beginnen de irritaties langzaam toe te nemen. “Waarom doen die luie Spanjaarden niks?

Als de keuken pas om half negen open gaat moet je nog zeker een uur wachten en ben je pas hartstikke laat klaar met eten. Dat is toch niet normaal!

Uit fatsoen en omdat je drankjes op tafel hebt staan blijf je toch maar zitten. Het schaaltje zoute nootjes is binnen no-time leeg en veel te weinig om de ergste trek te stillen.

Waar staat die paella nou?

Als je je eenmaal neergelegd hebt bij het feit dat je nog ruim een uur moet wachten wordt het hoog tijd om de menukaart eens te bestuderen.

Een Nederlandse menukaart hebben ze hier ook al niet. Maar goed, paella is een Spaans woord dus dat moet te vinden zijn.

Na de menukaart drie keer van voren naar achteren en weer terug doorgekeken te hebben, heb je nog altijd geen paella gevonden. Zal het dan toch een andere naam hebben in Spanje?

Kortom, de hoogste tijd om opnieuw de ober te roepen. Deze keer om hem te vragen waar de paella staat. Ietwat geïrriteerd laat de over de spullen die hij in zijn handen heeft op een tafel vallen en sjokt naar jouw tafel toe.

Serieus? Geen paella?!

Met handen en voeten maak je de ober vervolgens duidelijk dat je paella komt eten. Het is alleen nergens op de menukaart te vinden.

Ook probeer je hem duidelijk te maken dat de paella wel zonder schelpen moet want dat lust bijna niemand. O ja, en je wilt hem graag meteen om half negen hebben, het is immers al hartstikke laat.

Nog verbaasder dan toen je om de menukaart vroeg kijkt de ober je aan. Het lijkt wel alsof hij je bijna uit begint te lachen. “Paella? Meen je nou serieus dat jullie nu paella komen eten?” “Dat hebben we helemaal niet joh.”

“Dat hebben ze niet?” Vraag jij je af. En al die mensen die hier elke middag aan de paella zitten dan… De irritatie heeft inmiddels een hoogtepunt bereikt en een deel van het gezelschap staat op om te vertrekken. Je loopt naar binnen om te betalen, geeft geen cent fooi en vertrekt met de opmerking: “ons zie je hier nooit meer terug”!

Vervolgens wordt er een stevige tred ingezet richting Karel’s Hollandse Pot, daar willen ze je tenminste wel helpen. Maar wel opschieten want om negen uur gaat de keuken dicht.

Gebrekkige communicatie en onwetendheid

Een anekdote als bovenstaande zal menigeen bekend voorkomen. De gebrekkige communicatie, de onwetendheid en het onbegrip zorgen er regelmatig voor dat irritaties over en weer zeer hoog op kunnen lopen.

Communiceren met handen en voeten

De communicatie in een Spaans restaurant kan lastig zijn. Zeker als je elkaars gebruiken niet kent.

Buiten de Spaanstalige landen zijn er relatief weinig mensen die zich goed verstaanbaar kunnen maken in het Spaans. Vaak beginnen toeristen dan ook Engels te praten en gaan ze er vanuit dat men overal in Spanje de Engelse taal beheerst.

Dit is echter vaak niet het geval. In tegenstelling tot de meeste Noord Europese landen, is Engels niet een vak dat altijd op scholen gegeven wordt in Spanje.

Tegenwoordig wordt het steeds vaker standaard in de lesprogramma’s opgenomen en leert men beter Engels via internet. Tot een aantal jaren geleden was de beheersing van de Engelse taal zeer beperkt onder Spanjaarden.

In de wereld zijn er meer mensen Spaanstalig dan Engelstalig en het was voor de Spanjaarden lange tijd niet nodig om Engels te leren. Ze spreken immers al een wereldtaal.

Het gevolg van deze situatie is dat er vaak met handen en voeten gecommuniceerd wordt. Zo lang je begripvol naar elkaar bent is dat allemaal prima, maar zodra er onduidelijkheid en miscommunicatie ontstaat kan dit snel tot irritaties leiden.

Onbekend maakt onbemind

De onwetendheid over elkaars, in dit geval, eetcultuur is een andere verstorende factor in de communicatie.

Veel toeristen denken dat de eetcultuur in Spanje hetzelfde is dan thuis. Men weet dat er andere gerechten geserveerd worden, maar heeft vaak geen idee dat de wijze van eten, de etenstijden en de gebruiken aan tafel ook veel van elkaar kunnen verschillen.

In het geval van paella kan dit er dus voor zorgen dat toeristen ‘s middags een restaurant zien waar het hele terras vol staat met de meest lekkere paellas.

Vervolgens besluiten zij ‘s avonds in hetzelfde restaurant te gaan eten en kunnen ze geen paella meer krijgen

Hoe laat kun je dan wel paella eten?

Paella is een typisch lunchgerecht. Alleen in toeristische eetgelegenheden is het soms mogelijk om ook in de avond paella te bestellen.

Omdat deze paella dan vaak niet meer vers bereidt wordt, laat de kwaliteit regelmatig te wensen over.

Hoe laat je paella precies kunt eten hangt dus af van de lunchtijd in de regio waar je op dat moment bent.

Aan de Middellandse Zeekust is de lunchtijd vaak van ongeveer 13:30 tot 16:00 uur. Ga je dus in het oosten van Spanje op vakantie en wil je graag paella gaan eten? Zorg dan dat je tussen 13:30 en 14:30 uur in het restaurant zit.

Reserveren aanbevolen

Als je paella gaat eten is het verstandig om vooraf te reserveren. Met name in de weekends zitten de goede paella restaurants vaak behoorlijk vol.

Bij het reserveren van een tafel kun je vaak ook al aangeven dat je paella wilt komen eten en welk soort paella je graag wilt hebben.

Als je dit aangeeft kan het restaurant alvast wat voorbereidingen treffen. Hierdoor zal de paella sneller op tafel staat als je eenmaal aan tafel zit.

Heb je de bestelling nog niet bij je reservering doorgegeven? Zorg dan zeker dat je niet later dan 14:00 uur binnen bent. Het bereiden van een verse paella kost namelijk best wat tijd en je zult dus even moeten wachten.

Aangezien veel restaurants rond 16:00 uur de deuren weer willen sluiten zal je begrijpen dat men niet blij is als jij na 14:30 uur nog onaangekondigd paella komt eten.